_{این که مومن از فراق و دور ماندن ار آن حضرت اندوهگین باشد از نشانه های دوستی و اشتیاق به آن حضرت است. در روایتی که نشانه اهل ایمان را بیان کرده آماده است : یک فرد شیعه آن است که در اندوه و حزن امامان (ع) محزون و اندوهگین باشد و تردیدی در این نیست که غیبت مولایمان حضرت حجت (ع) از بزرگترین و مهمترین علل حزن و اندوه امامان است . امام صادق(ع) در همین زمینه فرمودند: شخص مهموم به خاطر ما  که غم و اندوهش  از جهت ظلمی است که بر ما رفته, نفس کشیدنش تسبیح گویی است و هَم او به خاطر امر ما عبادت است. و پنهان داشتن سر ما را , جهاد در راه خداوند است.}